Kategori: Şiir

Seyrim de seyahatim de kendimedir Her gece yumulur gözlerim Akşam karası Peşimde hem karınca hem karga Ve binlerce duyarga Sözden saklanmışım sır tarlalarına Korku, ümidin kollarında Ümit, korkunun alnında Secde ediyorum ikisi arasından toprağa Neden buradayım, bilmiyorum Bu hayvanlar Bu ceviz ağacı Ve herkes her...

şimdi dinle söylediğimi can parçası dinle içimde koşan atları darmaduman gençliği neden sonuna dek varmadığını zamanın anlat şimdi kapıda bekleyen kışı hem babanın elinden, dilinden nasıl eminsin o şefkate ve müthiş dikkate içinde bir güfteyle sancılanır yolu uzun, kıyısız ömürlerin orta çağında bir ağızdır toplanır...

istisnalar delilerin takip ettiği kırk kat yorgan üzerlerinde ve yapay kuyunun dibindeki yakınlığa muhtaç, kadim bir ışığa müptela kalemin mürekkebinde karalamayan sıralanan beyhude bir bekçi köpeği herkese havlayan hiçbir et parçasını kaçırmayan istisnalar usun işi değil mükellef ama eski bir paltoya sığmayan Serap Koyuncu

dünyanın en güzel evi Kenan’da ve Gazze’de “uykubilmez” apartmanında numarasız ve mum ışığında dünyanın en romantik akşamları olur terasında akşam yemekleri yenir havai fişeklerle kutlar kutlanacak bir şey bulup nikah, sünnet veya asker toyu ne olursa ve gülerler dünyanın geri kalanına buradan dünyaya bakarken ve...

  savaştın cengini nağmeler rengini suya ve çekilmiş perdelere vererek yollara düşülmüş bir ömrün sancısıdır sabahların sabahlar rüya katili olmasaydı seni her gece derinden derine beni kör bir mahzunluğa iten bir şeydir bahçesinde erguvan rengi yollarında kilit taşı döşeli ege semtleri dönüp dururum huysuzluğum üstümdedir...

  Nal sesleri yükseliyor kırmızı halıda Kim tutar yularını bu başsız atların Toprağa lağım karışmış Çamurdan ceset Solucanların azığı Önde lüküs lamba Ama ne hacet O da ayakta uyuyor Ateşin kibri büyüyor Kabul etti tüm dilleri şeytan Her masada var olabilmek için Karşıdan baktı kendine...

Çevirdim sayfayı Anlam değişir Elimde devinir kelime Yine de okunacaksa çevir. Orada olmayan Burada bilmek isteyebilir Esirgeme, elinde sevinir Unutulacaksa da çevir. Her toprakta ayrı bilinir Sevmek, özlemek, izlemek… Çevir ki bulsun kendini Kaybedecekse de çevir. Bir dize, iki satır Kaç isim seninle bilinir Devleri...

bir bank oturdum, beklemek kuruldu yanıma karanlık ve gürültülü dallarından köpük döken bu gamsız ağaç gül pencereli bir çeşme şadırvandan basmağı kaldırmışlar ışıklar yanmıyor ses yok içeride gürültüden uğuldayan başıma çarpa çarpa dönen jeneratör bağıran otoparkçıyı bastıracak olsa elimde bir sopa yahut sarman köpeğe bir...

İçimde deli bir yanım Mudanya sokaklarında arıyor Uykuya dalan hallerimi Kırk yılın ardında Bıraktığı bir ada çayı kokusunda Bir Selvi yaprağının hışırtısında nefesim. Yorgun ve ürkek adımlarım İçimde atılmamış sloganlar Saçlarımda tel tel günahlarım Hafızamda ararken kokunun izini Duruluyorum Eski bir fotoğraf Gibi mazi Gibi...

Apansız köreldi gök Nehir söküldü denize Ana baba fakiri Geçti gözünden iklim ferleri Gömlekte bıçak yarası Kırıldı korku Döküldü yalnızlığın demleri oyunbozan bulutlardan Bir ölü dargınlığı üstündeki Bu yaşanılan iklim Bu yaşın alameti değil Çocukça bir sevinç Atladı aklın ucundan